Έφτασε το Καλοκαίρι  και τα Ψυγεία στα περίπτερα ξεχειλίζουν παγωτά. Οι προμήθειες είχαν ήδη φορτωθεί από το την Άνοιξη, για τους βιαστικούς.

Εμπρός λοιπόν!

Φάε το πρώτο σου Παγωτό. Μη φοβάσαι. Παγωτό είναι. Ζάχαρη και γάλα. Μην κοιτάξεις ημερομηνία, κανείς δεν το ξέχασε από την προηγούμενη χρονιά.

Διάλεξε ένα καλό, μεγάλο. Σοκολάτα βανίλια κατά προτίμηση. Γεύσεις ηγεμόνες. Άσε τις γρανίτες για αργότερα, ίσως με τα μπάνια σου, Ιούλιο, Αύγουστο. Φάε τώρα τον γίγα πύραυλο-φαλλό να το ευχαριστηθείς, να πασαλείψεις τα χείλη σου, παγωτάκι... Μην υποτιμήσεις διόλου το χωνάκι του πυραύλου από μπισκότο, τι κι αν το πιάνεις με τα δάκτυλα που έπιαναν πριν τα δίευρα. Στο Ψυγείο ήταν (το Παγωτό, όχι τα δίευρα). Τα μικρόβια ψοφάνε στο κρύο, οι Εσκιμώοι δεν έχουν ιδέα ούτε από γρίπη των χοίρων ούτε από συνάχι της φώκιας. Πρόσεχε λίγο στο τέλος, μην σου ξεφύγει καμιά μπουκιά. Συνήθως κάτω-κάτω στο χωνάκι έχει κι άλλη σοκολάτα ή σιρόπι. Μην χαριστείς. Φάτα όλα. Σκουπίσου τώρα κάπου, στη μπλούζα σου έστω.

Τώρα είναι που ξεκινούν οι τύψεις.

Καλά ήταν στη Δανιμαρκία όσο καταβρόχθιζες. Κοιτούσες να μην σου ξεφύγει καμιά δαγκωματιά, μην τυχόν η γλώσσα δεν παγώσει αρκετά. Μετά θυμήθηκες το Καλοκαίρι, τα μπάνια του λαού, ρεπορτάζ από τις πλαζ, ξεχειλωμένες κοιλιές, πιασίματα, κυτταρίτιδα, χαλαρώσεις.

Καταριέσαι την ώρα και τη στιγμή που έφαγες εκείνο το Παγωτό. Γιατί δεν είχες σκεφτεί νωρίτερα το μέλλον σου με μαγιό? Πού έτρεχε ο λογισμός σου, σε ποια λιβάδια λαιμαργίας, σε ποιες κοιλάδες βουλιμίας? Διέγραψες ήδη τον όρο "Παγωτό" από το λεξιλόγιό σου, το ανέδειξες σε απαγορευμένο καρπό, δεν θα ξαναφάς, απλά και έντιμα.

-Μέχρι την επόμενη φορά-

Παραδέξου το. Θα ξαναφάς Παγωτό, αλλά ίσως είναι ξυλάκι, για ποικιλία. Και θα αποτελειώσεις το οικογενειακό που έχει μείνει στην κατάψυξη. Δοκίμασε ένα κόλπο τότε, γιατί πιο εύκολο είναι πάντα ένα κόλπο από ένα περιορισμό. Η πονηριά πάντα επικρατεί της πειθαρχίας.

Δοκίμασε να αφήσεις το Παγωτό να λιώσει. Όχι πολύ, αλλιώς πάρε μιλκ σέηκ ή σοκολατούχο γάλα, έστω ένα καλαμάκι να κάνεις τη δουλειά σου. Άσε το να λιώσει όσο χρειάζεται, το κριτήριο είναι καθαρά υποκειμενικό, εναπόκειται στην διακριτική ευχέρεια του ενδιαφερομένου.

Άνοιξέ το, δες το, παρατήρησέ το να λιώνει, μύρισέ το. Είναι λιωμένο Παγωτό, χύμα ή πυραυλικό, οικογενειακό, ατομικό ή πυρηνικό, ξυλάκι ή χωνάκι, δεν έχει σημασία. Το σημαντικό είναι ότι όσο το περίμενες να λιώσει, είχες όλο το χρόνο να σκεφτείς τις επιπτώσεις, τον όλεθρο, τις τρομακτικές συνέπειες της κατάποσης ενός απαγορευμένου καρπού. Είσαι έτοιμος να προχωρήσεις, είσαι συνειδητός, δε λυπάσαι να ανοίξεις το συρτάρι και να αρπάξεις το μεγάλο το κουτάλι, της σούπας, όχι του γλυκού. Λίγο πριν την κατανάλωση του καρπού, παρατηρείς στους βεβαιωμένους από τη Greenpeace Μεταλλαγμένους Ιριδισμούς του Παγωτού, να σχηματίζονται γευστικοί παράδεισοι: σταγόνες αιώνιας δροσιάς, έπη ζαχαροπλαστικής παλιγγενεσίας, ρυάκια βελούδινης απόλαυσης, στην επιφάνεια διακρίνεις κομμάτια λαχταριστού μπισκότου. Μία δύναμη, ένα πεπρωμένο σε καλεί ενάντια στις νουθεσίες του περιορισμού του παρελθόντος: Κάποτε, παλιά, ντράπηκες τα εκκωφαντικά αδιάκριτα βλέμματα, έκλαψες από τις τύψεις, δοκίμασες τις δίαιτες-εξπρές, ονείρωξες ανορεκτικά μοντέλα, μπούχτισες από τα φρέσκα φρούτα, οικειοποιήθηκες τα εφήμερα πρότυπα ομορφιάς.

Τώρα, σήμερα, είσαι κύριος του εαυτού σου. Όταν τρως λιωμένο Παγωτό, έχεις πρώτα αποκλείσει τις τύψεις από το μενού, έχεις ποδοπατήσει τον θερμιδομετρητή. Θα απολαύσεις το Παγωτό το λιωμένο μέχρι τελευταίας ρανίδας βανίλιας, μέχρι να φας και το τελευταίο ρίνισμα τρούφας. Σκέφτηκες πολύ καλά τις επιλογές σου, επέλεξες συνειδητά όσο έδινες χρόνο στη ζέστη να κάνει τη δουλειά της.

Είσαι έτοιμος. Βαδίζεις αγέρωχα. Βυθίζεις το κουτάλι.

Σοκόλαση.

Συγχαρητήρια, μόλις έκανες το πρώτο βήμα προς την υπέρτατη φώτιση. Μάθε πως αν εφαρμόζεις την παραπάνω τακτική θα αδυνατίσεις. Ίσως μετά το καλοκαίρι, αλλά θα αδυνατίσεις. Το Παγωτό είναι το πιο αγνό κολασμένο γλύκισμα που εφηύρε ο άνθρωπος, αν δεν το δημιούργησε ο Εξαποδώ. Του Καλού Θεού πάντως δεν είναι. Καθυπόταξε λοιπόν τον Γόνο της Ζάχαρης και του Γάλακτος, βίωσε μοναδικά την βρώση του, νιώσε το να λιώνει και να ρέει ηδονικά μέσα σου, φάε μέχρι να παγώσουν τα σωθικά σου. Απόλαυσέ το όσο μπορείς, χωρίς τύψεις. Επέλεξες. Καλά έκανες.

copyleft-copycat-clopyright
Μάρκος Λάντης